اعتماد ملی- محمدصادق رئيسي : 1) در كتاب <صور و اسباب در شعر نو فارسي> نوشته اسماعيل نوري‌علا‌ء كه به دسته‌بندي دقيق و موشكافانه جريان‌هاي رايج ادبي معاصر تا اواسط دهه چهل مي‌پردازد، طيف‌هاي گوناگوني در حوزه شعر برشمرده مي‌شوند؛ يكي از اين جريان‌ها، موسوم به گرايش به سمت نوعي <شعر نثرگرا> است و <شاعران نثرگرا> نظير محمدرضا اصلا‌ني، شاهرخ صفايي، شهرام شاهرختاش، فريدون معزي‌مقدم، م.نوفل، محمدرضا فشايي، عظيم خليلي، مجيد نفيسي، م.مويد، بيژن الهي، بهرام اردبيلي، حسين رسائل، هوتن نجات، حميد عرفان، پرويز اسلا‌مپور و چند تن ديگر كه همگي از شعر احمدرضا احمدي تاثير مي‌پذيرفتند.

تيرداد نصري نيز در اين گروه جاي گرفته است. نوري علا‌ء در اين بررسي، وي را شاعر جوان نثرگرا مي‌نامد كه توانسته با قريحه و پشتكار جواني، نام خود را در تاريخ شعر معاصر ايران مطرح سازد. تيرداد همواره از اين مساله با غرور و هيبت خاص حرف مي‌زد كه در شانزده سالگي نامش در تاريخ شعر معاصر آمده است. ‌

با توجه به نام‌هاي فراوان آمده در كتاب مورد اشاره، تعداد اندكي از آن شاعران توانستند خود را تا سال‌ها بعد ادامه دهند و همان اندك شاعران نيز هيچگاه چه در حوزه‌هاي زندگي فردي و چه در حوزه‌هاي زندگي شعري، به آنچه در حد و اندازه‌هاي استعدادشان بود، نرسيدند. ‌